historia szkoły

Kilinski to najstarsza ze szkół zawodowych w Sosnowcu, jej poczatek datuje się na 1929 r. kiedy to z inicjatywy Towarzystwa Popierania Szkolnictwa Zawodowego utworzono Szkołę Rzemieślniczo - Przemysłowa. Była to szkoła prywatna, gdyż wyasygnowane pieniadze były zbyt małe, aby mogły pozwolić na funkcjonowanie placówki jako państwowej. Szkoła o kierunku ślusarsko-mechanicznym mieściła się poczatkowo w szkole powszechnej przy ul.Wawel 1 a od 1933 r. uzyskano w długoletnia dzierżawę budynek 17, 19, 25 przy ulicy Kilińskiego z możliwością rozbudowy na przyległych terenach. W latach 1933/34 gruntownie przebudowano i przystosowano do celów szkolnych wymienione budynki. Do wybuchu II wojny światowej szkołę ukończyło około 980 absolwentów z tytułem czeladniczym. Po wojnie na wniosek dyrektora szkoły inż. Wacława Krzyżkiewicza z dniem 1.IX.1945 r. dokonano upaństwowienia placówki nadajšc jej nazwę Państwowa Szkoła Przemysłowa. W roku 1946 uruchomiono Gimnazjum Elektryczne. Rok szkolny 1951/52 rozpoczał się kolejną reorganizacją, powstała Zasadnicza Szkoła Zawodowa CUSZ z kierunkami: mechanicznym, elektrycznym, stolarskim, modelarskim, kotlarskim, oraz Technikum Mechaniczne i Elektryczne CUSZ z kierunkami: mechanicznym, elektrycznym, przemysłu drzewnego. W trosce o zdrowie młodzieży w ciagu całego roku organizowano trzy tygodniowe turnusy w Dusznikach-Zdroju (jak obecna Zielona Szkoła). W uznaniu za wykonana przez młodzież pracę społeczna na rzecz Dusznik, jedna z ulic uzdrowiska nazwano Aleja Państwowej Szkoły Przemysłowej w Sosnowcu. W oparciu o rozporzadzenie Ministra Oświaty z dnia 14.02.1959 r. w sprawie dokształcania oraz kontroli nauki zawodu młodocianych zatrudnionych w zakładach pracy w 1965 r. otwarto w Sosnowcu przy ul. Kilińskiego Zasadnicza Szkołę Zawodowa dla Pracujacych o trzyletnim okresie nauczania. Lata siedemdziesiate to nowy rozdział historii szkoły. Dyrektorem został dotychczasowy Inspektor Oświaty i Wychowania Antoni Widawski. Rozpoczał on intensywne starania o uzyskanie zezwolenia na budowę nowej siedziby szkoły. Zabiegi te zaowocowały już w 1971 r. rozpoczęciem budowy. 1 września 1973 r. z udziałem wicepremiera Tadeusza Pyki, władz wojewódzkich, miejskich, delegacji szkół nastąpiło uroczyste przekazanie nowej szkoły. W 1975 r. na podstawie zarzadzenia Kuratora Okręgu Szkolnego w Katowicach zmieniono nazwę szkoły na: Zespół Szkół Mechaniczno-Elektrycznych. W latach siedemdziesiątych poszerzono także kierunki kształcenia, oprócz typowych kierunków mechanicznych kształci się młodzież w takich kierunkach jak: optyk, kuśnierz, fryzjer, piekarz, cukiernik, monter urzadzeń RTV, złotnik-jubiler, zegarmistrz, introligator. Naukę zawodu młodzież pobiera nie tylko na warsztatach szkolnych ale również w prywatnych zakładach rzemieślniczych oraz w zakładach przemysłowych, jak: FSM, FAKOP, PSS-Społem, PTHW. 1.IX.1977 r. utworzono Centrum Kształcenia Ustawicznego w Sosnowcu ul. Kilińskiego 25. W skład CKU weszły: Technikum Mechaniczno-Elektryczne dla Pracujacych z Wydziałem Zaocznym, średnie studium zawodowe, Technikum dla Pracujacych "Fakop". CKU ma również organizować i prowadzić kursy dokształcania i doskonalenia zawodowego branży mechanicznej i elektrycznej dla potzreb miejscowych zakładów. W latach 1989-90 wybudowano nowa spawalnię, garaż i magazyn paliw dla warsztatów szkonych. Z dniem 1.IX.1990 r. zostało powołane pięcioletnie Technikum Mechaniczne o specjalnościach obróbka skrawaniem oraz budowa i eksploatacja maszyn i urządzeń mechanicznych na podbudowie ośmioklasowej Szkoły Podstawowej. Praktyczne szkolenie uczniów odbywa się w warsztatach szkolnych. 1.IX.1006 r. w Technikum Mechanicznym utworzono kierunek samochodowy o specjalności mechanik pojazdów samochodowych. 1.IX.1998 r. utworzono nowa szkołę Liceum Techniczne o profilu mechanicznym - szkoła działa w ramach istniejacego ZSM-E. Od 1 IX 1991 r. po kolejnej reorganizacji w budynku funkcjonuja dwie odrębne szkoły: Centrum Kształcenia Ustawicznego i Zespół Szkół Mechaniczno-Elektrycznych. Po wygraniu konkursu od 1 V 1992 r. stanowisko dyrektora szkoły objał Janusz Kosałka. Szkoła wzbogaca się o nowoczesne środki i pomoce dydaktyczne. Urzadzono pracownię informatyki a także skomputeryzowano sekretariat, księgowość i bibliotekę. Ważnym przedsięwzięciem jest przystosowanie pomieszczeń dla powstałej pracowni dydaktycznej obróbki skrawaniem.